V.O.D.A. (Var Olmanın Dayanılmaz Ağırlığı) versuri

Versuri Poyraz Paz – V.O.D.A. (Var Olmanın Dayanılmaz Ağırlığı) lyrics

Beni güzel hatırla, bunlar son satırlar…
Farz et ki bir rüzgardım esip geçtim hayatından
Ya da bir yağmur, sel oldum sokağında
Sonra toprak çekti suyu, kaybolup gittim

İçimde nefeslenen küçük bir çocuk var gibi
Dışımda umursamaz hırçın Bukowkski şiirleri
365 gün sürer yalnızlar günü, o gün bugün
Var olmanın dayanılmaz ağırlığı çökertir bizleri

Gizlerim satırlarımdan dahi en hassas halimi
Sahibim en hoyratça davranılan hislerin
Kimine göre kötü, kimine göre iyiyim
Lakin hissizlik vacip bu halim benim kalbim harbi nesim

Eline aldığın bir romanda senin gibi bir münzevi
Belki balta, belki akıl, belki yumrukla
Belki de senin gibi değildir yalnızlığının farkında
Eninde sonunda alışacak bu cansızlığa

Derler ki hatıralar tıpkı nefes gibi
Odaklanınca hatırlarsın resmini
Kimse unutulmaz ne yaşatsa dahi
Anılar olur artık tıpkı film gibi

Bok püsür pisuvar gibi beynimin dehlizi
Çer çöp dolu bilinçaltı bilinçdışı ne dedi
Hak hukuk adalet ara yada arama
Düş yoluna kınına soktuğun kılıcınla

Kendimin patronu olmak için tüm bu çaba
Sokaklardaki kaldırımlardır cv’m ama
Basamaklar çok ağır geliyor bana
Bölüm sonu canavarı herkes İstanbul’da

Şans nah çekip durur kahkahayla
Kimliksiz kalıyoruz para uğruna
Şehrin betonları ruhumuzu alçaltmakta
Neden heder olduk aşk, para pahasına

Kasabaya gelir bi yabancı
Hayatına dokunur yaşatır heyecanı
Çekip gittiğinde senden alır
Neşeli yanını, siyah hariç tüm alacayı

Kalan halin artık sen değildir tanı
Kader değişmiştir hoş mu bilmem bu yanı
Kara gece güne bulandı unut sen yazı
Çöp toplayan çocukların geçim kaynağısın yabancı

Grotesk bi mutluluktu tebessümü artık ceza
Cehennem aslında burasıdır, bu dünya
Sana bana hava soba dumanı gibi
İstanbul oksijeni is kokar korkma

Unutmak diye bi şey yok
Alışmak var yokluğuna
Aidiyetim yok oldu
Ruh gibi kaldım bu soğukta