Hasbihal versuri

Versuri Heijan – Hasbihal lyrics

[„Hasbihal” için şarkı sözleri]

[Giriş]
(TRVMEN)

[Verse 1]
Bana kapı açılmıştı on sekizimde
Gözü kara, deli dolu bi’ çocuk idim
Mahallenin ortasında dolanırdım berduş
Hiç kimseyi tınlamayan bi’ deli gibi
O zamanlar illegaldi pasta
Kovalardım her gün, yatıyo’dum bankta
Gayrimeşru fitness, kovalardı amcas
Yakalasa demir kapı karakolda sabahlıyo’dum
On dokuzda tanımıştı memleket
Kovalayan amcalar artık resim çekiniyo’du
Diyo’lardı „Ettin bizi etiket, ner’den esti, bu mu rap?”
Ben de buna bayılıyo’dum
Chavo’yla da tanışmıştım bi’ gecenin köründe
Güngören’in içinde, tam o parkın önünde
İnan, yine ben o gece sabahlıyo’dum
Büyümüştü bi’ bataklık içinde
On beşinde mermi gibi sokaklarda dolanıyo’du
İnan bana, tozu kalktı sadece
O zaman da elmas gibi parıl parıl parlıyo’du
Boşa kurşun atmam, her yaptığım oldu
Bana „Keko” diyenlere, bakın, neler oldu
Giydiklerim, dediklerim hepsi moda oldu
Onlar hepsi burjuvaydı, şimdi sokak oldu

[Nakarat]
Benim hayatım bu, bi’ gecede değişti
Yalnızlara oynuyo’dum, milyonlara eriştim
Şöhret oldu basamak, bunu kendim seçtim
Mahallede kalsaydım sonumuz hapisti
Benim hayatım bu, bi’ gecede değişti
Çamurlu ayakkabımla halılardan geçtim
Şöhret oldu basamak, bunu kendim seçtim
Size sokaklardan gerçeği getirdim

[Verse 2]
Bana gurbet oldu koca bu İstanbul
Bi’ başıma savaştım, bin defa vuruldum
Rüzgâr esip durdu, her yöne savruldum
Ne bi’ yuva kurdum ne de hiç duruldum
Yirmi birde ünlü ama yoksul
Ne ailem ne de „Dostum” dediklerim yoktu
İntihara meyilli, sonu sanki belirli
Bi’ köşede insanları oturmuş da seyrediyo’dum
Size serilirken o kırmızı halılar ben geceyi geçirecek yer arıyo’dum
Fotoğraf çekerken insanlar benimle cebimdeki beş kuruşu hatırlıyo’dum
Yirmi üçte Şirinevler Meydan, ben Muti’yle bi’ sokağın ortasında durdum
Yüzünde tebessüm, mutlu ama yorgun, gördüğümde onu sanki hep bi’ tanıyordum
Çürümüş biriydim, hiçbi’ çare yoktu
Hep yanımda durdu, inan, sırtım oldu
Yürüdük bu yolda, neler neler oldu
Bize bizden başkası hep bi’ düşman oldu
(Bizim gibi büyüyenle, o sokakta yürüyenle)
(Anlat ama bilmeyenle anlayamaz farkı)
(Bu yüzden de çalmayacak, bi’ gün beni anlayacak)
(O zaman kelepçe değil, ödül olur hakkım)
Beni anlaman zor, yaşamadın, oğlum
Ben o „Şöhret” dediğini on sekizde buldum
O zaman çocuktum, şimdi otuz oldum
Yaşadım, yoruldum ama dimdik durdum

[Nakarat]
Benim hayatım bu, bi’ gecede değişti
Yalnızlara oynuyo’dum, milyonlara eriştim
Şöhret oldu basamak, bunu kendim seçtim
Mahallede kalsaydım sonumuz hapisti
Benim hayatım bu, bi’ gecede değişti
Çamurlu ayakkabımla halılardan geçtim
Şöhret oldu basamak, bunu kendim seçtim
Size sokaklardan gerçeği getirdim